Εκεί στη γαλάζια προκυμαία
αποχαιρετώ τους φίλους ,
με μια αναπνοή σκυλίσια ,
ξεφυσάω μπροστά απο το παράθυρο
του αόρατου.
Μέχρι να βρεθούμε μπρός στο μεγάλο τραπέζι
μέσα στη μεγάλη μέρα που στηρίζεται στο νυχτερινό
στρώμα του υπόγειου διαμαντιού.