Wednesday, 6 March 2013

 Δακρυσμένη στην τελευταία πίστα
και δυο απο το Πακιστάν με τα χαρτιά στα χέρια.
Χιλιάδες χαρτιά χιλιάδες σάλια για μελλοντικά
εμφράγματα σε σάπια νοσοκομεία.
Μας αφήνουν εδώ , με μόνη μόρφωση το άθλιο αστείο
και μείς οι μουδιασμένοι γαμιάδες στίβουμε μια χλωμή φέτα
φεγγαριού μέσα στο τζίν μας.
Κοίτα προσεκτικά , σου παίρνουνε τα όνειρα οι αράχνες
και τις κάνουν μπριζόλες και καλοκαιρινά μάτς στο μπαλκόνι.
Τα κάνουν φαρδιές ζάντες στα πειραγμένα μυαλά των αυτοκινητόδρομων.
Με κίτρινα φώτα μας έχουν, φώτα ενοχής και ομίχλης,
είμαστε ζεστός φραπές αφημένος στο ταμπλώ, ενώ το ζευγάρι μαλώνει.
Είμαστε η ζεστή κωλοτρυπίδα , με φροντισμένα γεράνια και ασβέστη.
Οι δούλοι των μαρμάρων και οι ακόλουθοι της μυρωδιάς μακαρονάδας
με γυαλιστερά χέλια απο το βυθό των διακοπών μας.
Είσαι βαρετός.