Sunday, 31 March 2013

Κόβε ενα κύβο ημέρας
και κάτω απο την γλώσσα
να τον έχεις πάντα
και θα δείς, τίποτα
δεν θα μπορεί να αρμέξει
την χαρά σου
εκεί που αδιάφορα περιμένεις
το λεωφορείο , εκεί που
ζητιανεύεις απο τον αδιάφορο ,νερό.
Μπορεί τα δέντρα να καμπυλώνουν
η το κανάλι να τρέχει αντίστροφα
αλλά τώρα ξέρεις να μεταχειρίζεσαι
το σκοτάδι σαν φωτιστής κινηματογράφου
και όχι σαν ξοφλημένος ηθοποιός.
Ιδρώτας παλιός σκάβει το πρόσωπό σου
και γαλήνη αιώνων κοιμάται μαζί σου.
Κέρδισες λίγο απο το σύννεφο
και μιά ζεστή μερίδα υπομονής
μέσα στην παγωμένη ταχύτητα των πόλεων.