Monday, 1 October 2012

Κάπου θα υπάρχει ένας τόπος
που οι μέρες του θα είναι καθαρές
χωρίς την απαίτηση των μηχανών
και την σύγκριση των ζωών.
Μια συνοικία που παίζει συνέχεια μουσική
αλλα μετά για εβδομάδες σωπαίνει.
Ένα μέρος του κόσμου
που νιώθεις ίσος απέναντι στα αντικείμενα
που σε περιβάλλουν.
Μια λίμνη να πνίξεις τις θεωρίες σου
και ένα νεκροταφείο γεμάτο με  νέον.