Άλλοι χτίζουν κάτι σκίαστρα
μέσα στην ερημά του καλοκαιριού
και άλλοι ξενυχτάνε μακριά απο τα φώτα
του κόσμου.
Δεν έχει και πολλή σημασία.
Η πορεία είναι πάνω και κάτω και πρίν
και μετά ταυτόχρονα.Δεν πηγαίνουμε μπροστά , ούτε ευθεία.
Κολύμπάμε σαν κάτι μεγάλα θηλαστικά
των ωκεανών , κάτι μεγάλα σκοτεινά κήτη
που σκιάζουν τα βράχια με το μέγεθός τους.
Ακούμε με προσοχή τον ήχο του ανέμου που
τον σκοτώνει η  λεπτή σαν ξυράφι
κορυφή του βουνού.
Και επάνω στο μεγάλο δέντρο
καταγράφονται οι μέρες μας
σαν δώρο στους επόμενους.