Wednesday, 15 August 2012

Άσε τις ιστορίες με τα σκοτάδια και
τα φαντάσματα.Αυτά ανήκουν σε άλλες
εποχές που η νεότητα δεν είχε διέξοδο και χάδι.
Τώρα η ζωή ζητάει λύση οριστική γιατί έπιασε πάγο
η κοιλιά του σκάφους.
Τώρα το κάθε τοπίο μια ομπρέλλα γεμάτη με αναμνήσεις
νεκρές σαν συναυλία αφιέρωμα σε κάποιον που έφυγε.
Είμαστε εδώ και δεν κουραστήκαμε ακόμη.
Κι όσο κι αν μας μαχαίρωσαν εμείς θα τραγουδάμε
δυνατά τους αμανέδες μας.
Μέχρι να γίνουν τα κυπαρρίσια φλεγόμενα.