Το νέον έτος
έφερε σαν την παλίρροια
κάποια παλιά κλαράκια μνήμης.
Κάθομαι στην άκρη της θάλασσας
και τα κοιτάζω.
Κάποια ακουμπούν συχνά τα δάχτυλά μου.
Τα αγνοώ,γιατι ξέρω πως δεν μπορούν να με βλάψουν.
Μπροστά ανοίγεται ο ορίζοντας.